Mobilnost elita u rimskoj provinciji Dalmaciji

Širom nekadašnjeg Rimskog carstva otkriven je veliki broj epigrafskih spomenika na kojima se spominju funkcioneri u municipijima i kolonijama koji su bili pripadnici društvenih struktura koje označavamo sintagmom lokalne elite. Među njima se ističe kategorija uglednika koji su obavljali važne funkcije u nekoliko upravnih centara unutar iste provincije. U provinciji Dalmaciji također postoje primjeri lokalnih dostojanstvenika koji su bili na najvažnijim upravnim i svećeničkim funkcijama u različitim municipalnim centrima. Ova vrsta kretanja može se svrstati pod sintagmu geografska mobilnost, koja se u literaturi najčešće spominje u radovima koji tretiraju područje rimske Hispanije. Pod ovim pojmom uključene su u istu kategoriju različite vrste mobilnosti, od lokalne administracije, zatim mobilnost pripadnika legija i pomoćnih jedinica, do mobilnosti zbog određenih vjerskih razloga. Među prvim autorima geografsku mobilnost španskih provincija u doba principata obrađivao je u svojoj disertaciji Evan Woodruff Haley, koji je, između ostalog, analizirao geografsku mobilnost lokalne administracije u rimskoj Španiji. Haley je osobe koje obavljaju svećeničku ili magistratsku dužnost u više mjesta označio kao intrageneracijske migrante, gdje su još spadali provincijski svećenici, incolae, uvezeni robovi i vojnici. Ne postoji jedinstveno objašnjenje zbog čega je dolazilo do ove vrste mobilnosti provincijskih elita u rimskom svijetu. Razlozi mogu biti jednostavni poput trajne promjene prebivališta ili mogu odražavati geografske, ekonomske, sentimentalne, političke ili porodične veze, u bilo kojoj kombinaciji.